Violemi – córka Ignecora, władcy Arstonaroth, bliźniacza siostra Correna; cicha i nieśmiała, zwykle poważna i biorąca wszystko do siebie, pod względem charakteru zupełne przeciwieństwo brata. Nigdy nie pogodziła się ze stratą matki – była bardzo do niej przywiązana, stąd później na każdym kroku starała się stosować do jej nauk. Po śmierci ojca objęła tron, pomimo że na następcę przygotowywany był Corren, a ona nie była wprowadzana w sprawy królestwa. Młoda, 22–letnia królowa, szybko jednak odnalazła się w nowej roli i ku zaskoczeniu wszystkich podejmowane przez nią decyzje były stanowcze i konsekwentne.

Corren – syn Igencora, bliźniaczy brat Violemi; porywczy, krnąbrny i buntowniczy, zwłaszcza przeciwko tradycjom królestwa. Prawowity następca tronu Arstonaroth. Ciągle popadał w konflikty z Radą i ojcem, a jego lekceważące zachowanie względem nich i pozostałych mieszkańców dworu sprawiały, że z obawą myślano o chwili, kiedy zastąpi Ignecora. Nigdy do tego jednak nie doszło, gdyż oskarżony o zabójstwo ojca opuścił królestwo.

Ignecor – władca Arstonaroth, mąż Voliany, ojciec bliźniąt Violemi i Correna; mądry, odważny, cieszący się szacunkiem i poważaniem swego ludu. Objął tron w wieku 13 lat, po śmierci swego ojca – Bamrota, wykazując dojrzałość ponad swój wiek. Od tamtej chwili pewnie kierował sprawami królestwa, realizując cele wytyczone przez Ottarchów na przestrzeni wieków. Długo nie mógł się otrząsnąć po tragicznej śmierci żony, w końcu jednak poradził sobie z tym, koncentrując się na obowiązku edukacji Correna, choć zachowanie syna powodowało, że często tracił cierpliwość i miał złe przeczucia co do przyszłości Arstonaroth.

Voliana – żona Ingecora, matka Violemi i Correna. Zmarła młodo, jej ciało odnaleziono w jeziorze po tym, jak jej koń poniósł. Ta niespodziewana śmierć była wstrząsem dla wszystkich. Wydarzenie miało wielki wpływ na życie 7–letnich wówczas bliźniąt – Violemi, z którą łączyła ją głęboka więź, a także Correna, który od tej chwili stał się nieposłuszny i trudny do wychowania.

Arphato – wierny sługa Ottarchów, całe swoje życie spędził na dworze Stonariath, obejmując służbę w wieku 14 lat, dzień przed śmiercią ówcześnie panującego Cornesa. Służył Bamrotowi, który wkrótce objął tron, w niedługim czasie zostając jego przyjacielem. Kolejny Ottarch, Ignecor, traktował Arphata bardziej jak ojca i zaufanego przyjaciela, niż sługę. Pozycja Arphata na dworze była wysoka, cieszył się także ogólnym szacunkiem ze względu na swoją prawość i oddanie rodzinie królewskiej. Sam nigdy nie założył własnej, uczucia przelewając na Ottarchów – szczególnie Violemi, tym bardziej, że dorastając stawała się podobna do swej babki, Ellvinoli, żony Bamrota, którą za młodu Arphato kochał miłością bezgraniczną i szczerą, aczkolwiek z oczywistych powodów nieodwzajemnioną i na zawsze zachowaną w tajemnicy.

Glesorn – jedyny przyjaciel Correna, syn dworskiego medyka. Do końca wierzył w jego niewinność, dzięki czemu pomógł mu w ucieczce. Planował opuścić Arstonaroth razem z nim, ale przerażała go myśl o tym, że jest to krok nieodwracalny. Pozostał więc w królestwie, lecz nie mogąc sobie znaleźć miejsca na dworze wstąpił w szeregi Legnacherian.

Legnacherianie – strażnicy Arstonaroth, broniący jego granic w Lasach Mgieł. W miarę stabilizowania się sytuacji w królestwie ich rola zmieniała się, największą reformę przechodząc za panowania Baturga, kiedy zakończono budowę systemu ochrony królestwa. Zadaniem Legnacherian jest rozpylanie przygotowanej wcześniej trucizny, tworzącej opary podobne do lekkiej mgły, która wywołuje halucynacje i nie pozwala przedostać się do królestwa z zewnątrz. Skład trucizny jest najbardziej strzeżoną tajemnicą Arstonaroth, zapisaną w Kodeksie. Ponadto Legnacherianie pełnią warty w chiaverach, ostrzegając przed niebezpieczeństwem.

Stonarianie – straż przyboczna Ottarchów, pełniąca służbę w Stonariath. Głównym zadaniem pierwszych Stonarian było pełnienie warty przy władcy oraz ochrona jego siedziby, a także odpieranie ataków zewnętrznych – zarówno w walce pośredniej, jak i bezpośredniej. Od czasów Baturga liczba Stonarian została zredukowana do jednego oddziału, którego służba ma charakter służby reprezentacyjnej i pomocniczej na dworze – ponieważ wszystkie zagrożenia zewnętrzne są zatrzymywane przez Legnacherian w Lasach Mgieł, a od momentu wstąpienia Ottarchów na tron nie wystąpiły nigdy żadne zagrożenia wewnętrzne skierowane przeciwko rodzinie królewskiej.

Rada – pięcioosobowa Rada, sprawująca razem z królem pieczę nad Kodeksem, zajmująca się przede wszystkim przestrzeganiem zapisanego w nim prawa. Członkostwo w Radzie jest dożywotnie, a po śmierci któregoś z członków mieszkańcy królestwa wybierają jego następcę. Wszyscy członkowie są sobie równi, a nieparzysta ich liczba zapewnia rozstrzygnięcie w każdej sprawie, w której Kodeks nie daje precyzyjnej odpowiedzi; w przypadku dokładnych zapisów nie ma jednak możliwości, by Rada mogła dokonywać interpretacji.